Spis tre艣ci: 聽opis 聽| mapa 聽| komentarze

Szlak Drw臋cy (szlak kajakowy)

3.00 (62%) - 5 g艂osy

210 km

Opis

Tekst publikowany dzi臋ki uprzejmo艣ci J贸zefa Rusieckiego

D艂ugo艣膰 rzeki 219,3 km, d艂ugo艣膰 szlaku 210 km.

Rzeka Drw臋ca

Drw臋ca jest prawym dop艂ywem Wis艂y, p艂ynie z Garbu Lubawskiego przez Pojezierze I艂awskie, Dolin臋 Drw臋cy i Kotlin臋 Toru艅sk膮. Pocz膮tkowo p艂ynie w w膮skim, d艂ugim, g艂臋bokim 20-30 m w膮wozie zwanym Czarcim Jarem. Na ca艂ym swym biegu jest rezerwatem przyrody. Od Ostr贸dy stanowi atrakcyjny szlak turystyki wodnej, kt贸ry 艂膮czy si臋 z innymi atrakcyjnymi szlakami wodnymi. Drw臋ca jest cz臋艣ci膮 szlaku 鈥濸臋tli Toru艅skiej鈥 ma po艂膮czenie z Pojezierzem Brodnickim i jez. Jeziorak. Atrakcj臋 tego szlaku wodnego stanowi膮 zabytkowe miasta – Nowe Miasto Lubawskie, Brodnica, Golub Dobrzy艅 i Toru艅 oraz zamki. Drw臋ca jest 艂atwym szlakiem kajakowym, przeszk贸d tu nie ma zbyt wiele, przenosek r贸wnie偶.

Propozycja聽sp艂ywu Drw臋c膮

  • Ostr贸da 鈥 Raczki (mo偶liwo艣膰 biwaku na 艂膮ce, po uzgodnieniu) ok. 35 km;
  • Trudno o wcze艣niejszy biwak, chyba 偶e po ok. 10 km, przy wyp艂ywie z jeziora. Pod mostem kolejowym w Samborowie jaz, cz臋sto zamkni臋ty trudna przenoska).
  • Raczki 鈥 Nowe Miasto Lubawskie (biwak w OSIR, lub prywatny), 聽ok. 20 km;
  • Nowe Miasto 鈥 Szramowo (mo偶liwo艣膰 biwaku po uzgodnieniu), ok 20 km;
  • Szramowo 鈥 Brodnica (biwak za miastem na 鈥瀦akolu鈥) ok.30 km: 聽w Tamie Brodzkiej mo偶liwo艣膰 wp艂yni臋cia na jez. Bachotek, na szlak pojezierza Brodnickiego.
  • Brodnica 鈥 Pusta D膮br贸wka ( niezagospodarowane pole biwakowe przy mo艣cie) ok. 20 km
  • Pusta D膮br贸wka 鈥 Golub 鈥 Dobrzy艅 (przysta艅 鈥 Zacisze鈥) ok. 20 km;
  • Golub Dobrzy艅 鈥 Elgiszewo ( 鈥濷sada Karb贸wek 鈥 lub biwak gminny za mostem) ok.20 km
  • Elgiszewo 鈥 Toru艅 (przysta艅 K.S. 鈥濨udowlani鈥) ok 35 km, w tym 6 km Wis艂膮. Na trasie 2 przenoski w Lubiczu 鈥 zapora uj臋cia wody i zapora przy m艂ynie.

Atrakcje na Szlaku Drw臋cy

OSTR脫DA jest drugim co do wielko艣ci miastemmazurskimpo Olsztynie, liczy 35 tysi臋cy mieszka艅c贸w. Wiadomo艣ci o osadzie po艂o偶onej przy brodzie przez Drw臋c臋 pochodz膮 ju偶 z II w. naszej ery i wi膮偶膮 si臋 z handlem bursztynem. Ostr贸da uzyska艂a prawa miejskie w 1329 r. Po wojnie trzynastoletniej pozosta艂a w pa艅stwie krzy偶ackim, od 1525 r. by艂a w Prusach Ksi膮偶臋cych, a w 1657 r. zosta艂a przej臋te przez Brandenburgi臋. W trakcie plebiscytu z 1920 r. oddano tu najwi臋cej g艂os贸w za przy艂膮czeniem do Polski, co nast膮pi艂o jednak dopiero w 1945 r.

Miasto ulega艂o wielokrotnemu niszczeniu na skutek kl臋sk 偶ywio艂owych (po偶ary z 1400 i 1788 r. zniszczy艂y je doszcz臋tnie). Budowa Kana艂u Elbl膮skiego i linii kolejowej w XIX w. przyczyni艂y si臋 do ponownego rozkwitu miasta w naszych czasach.

Dzia艂ania wojenne w 1945 r. zniszczy艂y zabudow臋 w 65 % i pozostawi艂y przy 偶yciu 4 500 mieszka艅c贸w.

Do nielicznych zabytk贸w Ostr贸dy nale偶膮:

  • Odbudowany zamek komturii krzy偶ackiej z lat 1365-1370, kilkakrotnie przebudowywany, spalony w 1788 i 1945 r.,
  • ko艣ci贸艂 gotycki pod wezwaniem 艣w. Dominika Savio z XIV w.,
  • zesp贸艂 zabudowa艅 ko艣cio艂a metodystycznego z pocz膮tku XX w.,
  • ko艣ci贸艂 p.w. Niepokalanego pocz臋cia Naj艣wi臋tszej Marii Panny, murowany, neogotycki z lat 1856-1875, w 艣rodku gotycka Pieta z XIV w.,
  • fragmenty mur贸w obronnych z XIV w.,
  • kamienice z XIX w.,

BRATIAN聽– wie艣 po艂o偶ona w wid艂ach Drw臋cy i Weli. Nazwa pochodzi podobno od imienia rycerza Jana, jej za艂o偶yciela w 1254 r., nast臋pnie brata zakonnego. Zamek zbudowany przez Krzy偶ak贸w w latach 1343-1359. Od pokoju toru艅skiego w 1466 r. do rozbior贸w znajdowa艂 si臋 w granicach Polski, stanowi膮c siedzib臋 starosty. W okresie zaboru pruskiego zosta艂 rozebrany na budulec, z kt贸rego postawiono m. in. w XIX w. na fundamentach baszty zamkowej istniej膮cy do dzisiaj m艂yn.

 

NOWE MIASTO LUBAWSKIE. Miasto liczy 10 500 mieszka艅c贸w. Krzy偶acy zbudowali tu w latach 1320-1330 zamek i ko艣ci贸艂, nadaj膮c osadzie w 1325 r. prawa miejskie. Po pokoju toru艅skim wraca do Polski w 1466 r. (Prusy Kr贸lewskie). Niszczone kilkakrotnie podczas wojen szwedzkich w XVII w. popada w ruin臋, od 1772 r. znajduje si臋 w zaborze pruskim, w 1920 r. wraca na sta艂e do Polski, Zabytki:

  • gotycki ko艣ci贸艂 parafialny 艣w. Tomasza Aposto艂a z XIV w.
  • fragmenty mur贸w miejskich z dwoma bramami

KURZ臉TNIK聽du偶a wie艣 gminna, w latach 1330-1883 miasto. Na wysokim wzg贸rzu, kt贸re by艂o znanym miejscem pruskiego kultu, zwanym 鈥溑歸i臋tym Gajem鈥 biskupi che艂mi艅scy wybudowali zamek, kt贸ry strzeg艂 przeprawy przez Drw臋c臋. Zamek niszczony dwukrotnie – najpierw przez Krzy偶ak贸w w latach 1414 i 1454, a nast臋pnie przez Szwed贸w – 聽zosta艂 rozebrany do fundament贸w. Warto tu wej艣膰 ze wzgl臋du na panoramiczny widok na dolin臋 Drw臋cy. We wsi ocala艂 zabytkowy ko艣ci贸艂 parafialny z XIV w. o wystroju barokowym oraz kamieniczki z XIX w.

BRODNICA liczy 28 000 mieszka艅c贸w. Historycznie powsta艂a jako osada, a nast臋pnie gr贸d strzeg膮cy miejsca przeprawy przez dolin臋 Drw臋cy na szlaku z Pomorza na Mazowsze. Pierwotny gr贸d by艂 zlokalizowany na lewym brzegu rzeki w Micha艂owie (obecnie przedmie艣cie Brodnicy) i znany jako kasztelania ksi膮偶膮t kujawskich ju偶 od 1138 r. (st膮d nazwa 鈥淶iemia Micha艂owska鈥). Krzy偶acy wznie艣li na prawym brzegu Drw臋cy w 1262 r. pot臋偶ny zamek i nadali Brodnicy prawa miejskie w 1298 r.,

Po traktacie toru艅skim w 1466 r. Brodnica wraca do Polski i zostaje starostwem niegrodowym, gdzie w艂adz臋 jako starostowie sprawuj膮 m. in. Dzia艂y艅scy, Anna Waz贸wna i kr贸lowa Marysie艅ka Sobieska. Wojny szwedzkie, a nast臋pnie kl臋ski 偶ywio艂owe i rozbi贸r z 1772 r. ko艅cz膮 okres prosperity. Powt贸rne o偶ywienie gospodarcze przychodzi z ko艅cem XIX w., a w 1920 r. Brodnica wraca do Polski.

Liczne zabytki Brodnicy godne s膮 zwiedzenia. Nale偶膮 do nich:

  • gotycki ko艣ci贸艂 聽p.w. 艢w. Katarzyny, wybudowany w latach 1285-1370.
  • ko艣ci贸艂 i klasztor Reformat贸w (obecnie Franciszkan贸w) z 1751 r. o wystroju barokowym,
  • o艣mioboczna Wie偶a Zamkowa o wysoko艣ci 50 m, jedyna pozosta艂o艣膰 zamku krzy偶ackiego, doskona艂y punkt widokowy na miasto i okolic臋, mieszcz膮cy w podziemiach zbiory archeologiczne,
  • renesansowy pa艂ac Anny Waz贸wny z 1564 r., obecnie siedziba Muzeum Regionalnego (ul. Zamkowa 1),
  • pozosta艂o艣ci mur贸w obronnych z dwoma wie偶ami: Che艂mi艅sk膮 (muzeum) i Mazursk膮 (siedziba Brodnickiego Oddzia艂u PTTK),
  • pozosta艂o艣ci gotyckiego ratusza z XIV w. oraz bogato zdobione kamienice z XVIII i XIX w. w rynku, o nietypowym, 聽tr贸jk膮tnym kszta艂cie.聽przy ul. 艣w. Jakuba spichlerz, zbudowany z ceg艂y w roku 1604

GOLUB-DOBRZY艃聽jest regionalnym o艣rodkiem us艂ugowym i turystycznym, licz膮cym oko艂o 13 000 mieszka艅c贸w. Powsta艂 w 1951 r. z po艂膮czenia w jedn膮 jednostk臋 administracyjn膮 odr臋bnych dot膮d miast: Golubia i Dobrzynia.

Osada Golubwzmiankowana by艂a ju偶 w 1254 r. , w艂asno艣膰 biskup贸w kujawskich. W 1293 r. odst膮piona Krzy偶akom, kt贸rzy najpierw za艂o偶yli miasto na prawie che艂mi艅skim, a nast臋pnie wznie艣li w latach 1305-1311 gotycki zamek. Zamek wraz z miastem zosta艂 wcielony do Polski na mocy traktatu toru艅skiego w 1466 r.. W latach 1611-1626 nale偶a艂 do Anny Waz贸wny, siostry kr贸la Zygmunta III Wazy, kt贸ra przebudowa艂a go w stylu polskiego renesansu. Za jej rz膮d贸w nast膮pi艂 rozkwit gospodarczy i kulturalny miasta, a na stokach g贸ry zamkowej za艂o偶ono pierwsze w Polsce plantacje tytoniu i winnej latoro艣li. Miasto podupad艂o na skutek wojen szwedzkich, a wcielone do Prus sta艂o si臋 podrz臋dnym miasteczkiem granicznym. Zamek 聽kilkakrotnie dewastowany przez Szwed贸w oraz w okresie rozbior贸w, odrestaurowany po II wojnie 艣wiatowej, oddany do u偶ytku w 1967 r. sta艂 si臋 siedzib膮 Muzeum Regionalnego oraz domu wycieczkowego PTTK. Urz膮dzane w nim turnieje rycerskie oraz bale kostiumowe znane s膮 w ca艂ej Polsce.

Dobrzy艅powsta艂 na przeciwleg艂ym brzegu Drw臋cy jako przedmie艣cie krzy偶ackiego Golubia, a rozwin膮艂 w XVII w. w okresie jego rozkwitu. Nale偶a艂 do rodu Dzia艂y艅skich. Lokacja w 1684 r., nadanie praw miejskich w 1789 r. Po rozbiorach znalaz艂 si臋 najpierw w zaborze pruskim, od 1815 r. w Kr贸lestwie Polskim. W latach 1870-1919 zosta艂 pozbawiony przez Rosjan praw miejskich, kt贸re odzyska艂 po przy艂膮czeniu do Polski. W okresie II wojny 艣wiatowej zosta艂 w艂膮czony do Niemiec, a hitlerowcy wymordowali 50 % jego mieszka艅c贸w.

Zabytki:

  • 艣redniowieczny uk艂ad przestrzenny,
  • fragmenty mur贸w miejskich,
  • gotycka fara p.w. 艢w. Katarzyny z XIV w.,
  • rynek z klasycystycznymi kamienicami,
  • drewniany dom 鈥淧od Kapturem鈥 z1771 r.,
  • kamienica z XVIII w. na gotyckich fundamentach,
  • klasycystyczna karczma,
  • klasycystyczny ko艣ci贸艂 z 1823 roku

LUBICZ, wie艣 pod Toruniem na g艂贸wnej drodze do Warszawy, dawne miejsce `osadnicze przy przekraczaniu rzeki Drw臋cy na szlaku handlowym z Gda艅ska do Lwowa. By艂 tu gr贸d ksi膮偶膮t mazowieckich, a m艂yn pracowa艂 ju偶 w 1292 r. Od rozbior贸w przebiega艂a t臋dy granica rosyjsko-pruska z komor膮 celn膮.

Z艁OTORIA聽to dawny gr贸d ksi膮偶膮t mazowieckich. Kazimierz Wielki zbudowa艂 tu w wid艂ach Drw臋cy i Wis艂y w 1343 r. zamek w stylu gotyckim, kt贸ry by艂 jednym z nielicznych bastion贸w obronnych Ziemi Dobrzy艅skiej przed ekspansj膮 Zakonu Krzy偶ackiego. Krzy偶akom bardzo przeszkadza艂, zosta艂 wi臋c w 1409 r. przez nich zdobyty i zburzony po wymordowaniu wszystkich obro艅c贸w (akcj膮 dowodzi艂 osobi艣cie wielki mistrz Ulrich von Jungingen). Odbudowany przez W艂adys艂awa Jagie艂艂臋, pos艂u偶y艂 z jego woli jako symboliczne miejsce podpisania w 1411 r. postanowie艅 I pokoju toru艅skiego. Zniszczony ostatecznie podczas wojny Napoleona z Prusami w 1807 r. popad艂 w ruin臋. Do naszych czas贸w zachowa艂y si臋 jedynie resztki fundament贸w i fragmenty 艣cian. Obok miejsce biwakowe.

Toru艅聽– Przez stulecia czo艂owe miasto polskich Prus Kr贸lewskich, o艣rodek polsko艣ci w czasach zaboru pruskiego, potem stolica mi臋dzywojennego wojew贸dztwa pomorskiego, a dzi艣 wa偶ny o艣rodek przemys艂owy, naukowy i kulturalny, miasto licz膮ce 206 tysi臋cy mieszka艅c贸w, od 1999 roku, razem z Bydgoszcz膮 stolica wojew贸dztwa kujawsko – pomorskiego. Miasto po艂o偶one nad Wis艂膮 i Drw臋c膮 na skraju Puszczy Bydgoskiej. Prawa miejskie otrzyma艂o w 1233 roku. Pierwotnie dwa osobne organizmy miejskie: kupieckie Stare Miasto i rzemie艣lnicze Nowe Miasto, kt贸re zosta艂y po艂膮czone w 1454 roku. W Toruniu zosta艂y podpisane dwa traktaty pokojowe z Zakonem Krzy偶ackim w 1411 i 1466 roku znane pod mianem pokoju toru艅skiego.

Obecnie miasto posiada du偶y w臋ze艂 komunikacyjny drogowy i kolejowy oraz znakomicie rozwini臋t膮 sie膰 szlak贸w turystyki pieszej i rowerowej. Od 1997 roku wpisane jest na List臋 艢wiatowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

Z najbardziej znacz膮cych zabytk贸w trzeba wymieni膰:

  • ratusz staromiejski,
  • katedr臋 艣w. Jan贸w,
  • ko艣ci贸艂 艣w. Jakuba,
  • ko艣ci贸艂 NMP,
  • ko艣ci贸艂 聽艣w. Piotra i Paw艂a,
  • ko艣ci贸艂 艣w. Krzy偶a,
  • Dom Kopernika,
  • Kamienic臋 Pod Gwiazd膮,
  • dobrze zachowane fortyfikacje miejskie z bramami i basztami 艣redniowiecznymi,
  • liczne spichlerze i kamienice mieszcza艅skie,
  • ruiny dw贸ch zamk贸w
  • znakomicie zachowan膮 prusk膮 twierdz臋 artyleryjsk膮.

 

Stosunkowo dok艂adny opis trasy mo偶na znale藕膰 na: http://www.kajakajak.pl/drweca/

Ksi膮偶ki: Marka Lity艅skiego 鈥 Szlak wodny Drw臋cy, Weli i Pojezierza Brodnickiego鈥

Zbigniewa Gali艅skiego Drw臋ca – przewodnik dla kajakarzy

Trasy w okolicy

Kategorie

Rodzaje szlaku: Szlak kajakowy. Miejscowo艣ci: Brodnica, Golub-Dobrzy艅, Nowe Miasto Lubawskie, Ostr贸da i Toru艅. Regiony: Brodnicki (powiat), Brodnicki Park Krajobrazowy, Toru艅, Toru艅ski (powiat) i Ziemia Che艂mi艅ska.

Ostatnia modyfikacja: 7 sierpnia 2016