Wędrówka do Santiago de Compostela może przybierać różne formy. Jedni wybierają się na piechotę, a dla innych lepszą formą pielgrzymki jest podróżowanie konno lub rowerem. Mnóstwo osób przemierza szlak samotnie, ale wędrowanie w dwójkę czy w grupach to również nie rzadka praktyka. Tak naprawdę każdy sposób jest dobry, aby zdrowo się zmęczyć i osiągnąć wymarzony cel swojej podróży.
Szczypta historii, czyli jak się to wszystko zaczęło?
Szlak Św. Jakuba (Droga Św Jakuba, Camino de Santiago lub po prostu Via Jacobi) ma swoje źródło w 812 r. Wtedy to odnalezione zostały relikwie Św. Jakuba Większego, ucznia Jezusa. W tym wyjątkowym miejscu wybudowano katedrę Santiago de Compostela, do której nieustannie pielgrzymuje rzesza wędrowców z różnych stron świata. Pierwsze pielgrzymki miały miejsce już w IX w., a prawdziwy boom na wędrowanie do Santiago miał miejsce od XI do XVI w. Później niestety nastąpiło duchowe tąpnięcie, ale po spadku popularności szlaki do Santiago od nowa zaczęły się wypełniać w latach 80 XX w. I tak do dziś trwa ta fascynująca duchowa pielgrzymka. Przyciąga kolejnych wędrowców zaintrygowanych formą przeżywanych rekolekcji w drodze. Ale co ważne, na szlakach znajdują swoje miejsce także ludzie niewierzący. Wybierają się w drogę w celu przemyślenia życiowych spraw i być może spotkania w czasie wędrówki samego Boga.
Mino PRIMITIVO, legendarny szlak do Compostela
Najstarszą drogą prowadzącą do serca Santiago de Compostela jest szlak Primitivo. Przyjemny, nie za długi (313 km.) i bardzo malowniczy, czyli odpowiedni nawet dla mniej aktywnych pielgrzymów.
Do Santiago szlaki wiodą z całej Europy, ale warto zacząć od najstarszego, który swoim pięknem oczarowuje każdego pielgrzyma. Primitivo prowadzi z katedry San Salvador z Oviedo, gdzie znajduje się najcenniejsza hiszpańska relikwia Sudarium, Chista Chrystusa. Panuje tu wyjątkowa cisza, która przyciąga spragnionych samotności i spokoju pielgrzymów. Wiele źródełek na trasie, intrygujących dróżek, pastwisk, dolinek, wzgórz i krętych ścieżek – obok takich cudów nie można przejść obojętnie.
Trasa jest średniogórska, ale nie wymaga większych umiejętności, dlatego mnóstwo osób wybiera właśnie ten szlak. Niezwykle atrakcyjny pod względem turystycznym, pełen bajkowych widoków i dróg różnego rodzaju, czyli szutru, kamieni, bruku oraz asfaltu. Leśne, górskie ścieżki nie są strome, a jedynie dwa podejścia wymagają większego wysiłku. Szlak jest bardzo dobrze oznakowany, tak jak inne drogi do Santiago.
Kiedy się wybrać i co zabrać ze sobą?
Szlak Primitivo biegnie w przeważającej części trasy na wysokości ponad 800 m. Takie warunki sprawiają, że zimą zalega na drogach dużo śniegu, natomiast latem jest bardzo ciepło. Z tego powodu sporo ludzi wybiera się w drogę w czasie wiosennym lub jesiennym. Wtedy temperatura jest w sam raz, chociaż i tak warto mieć na uwadze, że pogoda na szlaku jest czasami kapryśna. Z tego powodu konieczny jest odpowiedni strój, czyli kurtka wiatrówka, czapka i okulary przeciwsłoneczne, koszulka i bluza termiczna oraz bardzo wygodne buty. Zabierz ze sobą kilka par (najlepiej do 3) wygodnej bielizny, coś do spania i kilka koszulek na zmianę.
Zasada jest taka. Im mniej rzeczy w plecaku, tym lepiej, bo każda wydatkowa rzecz będzie stanowić dodatkowe obciążenie na plecach. Zabierz rzeczy tylko niezbędne, a ubranie upierzesz na szlaku np. w miejscu noclegowym. Natomiast wśród niezbędnych rzeczy na pewno jest apteczka, praktyczny scyzoryk, latarka, coś do siedzenia, notes z długopisem oraz krem przeciwsłoneczny. Oczywiście w mini bagażu zrób miejsce na mini kosmetyki, a każdego dnia uzupełniaj zapasy w słodkie i pożywne przekąski, np. batoniki wysokobiałkowe czy mix bakalii.
Czy nauka hiszpańskiego przed wędrówką ma sens?
Jedni od razu odpowiedzą przecząco, drudzy z chęcią podejmą się nauki lub rozważą taką ewentualność. Czy warto? Oczywiście, że tak. Pielgrzymowanie do Santiago zawsze może stać się motywacją do poznania nowego języka. Szybki kurs nastawiony na swobodną komunikację to gwarancja większego spokoju podczas wędrowania. Znajomość angielskiego znaczy bardzo dużo. Będą jednak sytuacje, w których hiszpański zjedna Ci przyjaciół i przyspieszy znalezienie posiłku czy noclegu. Dlatego warto zacząć kurs językowy, aby zapewnić sobie maksimum komfortu na szlaku. Szybkie i wysokiej jakości kursy znajdziesz np. na Sollares. pl. Nauczysz się swobodnej konwersacji i wielu słówek. Przy okazji zdobędziesz nową wiedzę i otworzą się przed Tobą nowe horyzonty, choćby zawodowe. Kursy językowe w Sollares przygotują Cię do Camino dzięki nauce metodą aktywnej komunikacji. Będziesz mówić od pierwszej lekcji, co wzmocni Twoją pewność siebie w posługiwaniu się obcym językiem.
Szlak do Santiago de Compostela to nie jest zwykła pielgrzymka, w której idzie się w dużej grupie osób. Tak naprawdę droga zaczyna się w sercu pielgrzyma i prowadzi z własnego domu. Atmosfera na szlaku jest niezwykła. Zobaczysz, że jeśli choć raz wyruszysz do Santiago, zapewne zechcesz wrócić szybciej, niż Ci się wydaje. Dobrze spędzony czas z samym sobą i z drugim człowiekiem to największe szczęście, które może znacząco odmienić życie każdej osoby.
materiał zewnętrzny
