Spis tre┼Ťci: ┬á opis ┬á| mapa ┬á| komentarze

Znak - Szlak pieszy zielony

Brzuze – Tr─ůbin (szlak pieszy, zielony)

Brzuze - Obory - Ostrowite - Tr─ůbin

0.00 (0%) - 0 głosy

32 km

Pobierz ┼Ťlad GPS: KML | GPX

Mapa

Opis

 

Tekst publikowany dzi─Öki uprzejmo┼Ťci Oddzia┼éu Miejskiego PTTK w Toruniu

 

Gmina Brzuze administracyjnie znajduje si─Ö w powiecie rypi┼äskim, w jego zachodniej cz─Ö┼Ťci. Powierzchnia gminy wynosi 87 km2. Gmin─Ö zamieszkuje oko┼éo 5900 mieszka┼äc├│w. Walory przyrodnicze i krajoznawcze skupione na terenie gminy to skuteczne argumenty dla turyst├│w. Niew─ůtpliw─ů atrakcj─ů umilaj─ůc─ů pobyt jest opracowany i wyznaczony w terenie z inicjatywy w├│jta Pana Jana Koprowskiego i Oddzia┼éu Miejskiego PTTK im. M. Sydowa w Toruniu szlak turystyczny pieszy w kolorze zielonym. zapraszamy na w─Ödr├│wk─Ö tym szlakiem.

Przebieg szlaku Brzuze – Tr─ůbin

0.0 km Brzuze – wie┼Ť, siedziba gminy. Pierwsze wiadomo┼Ťci historyczne o osadzie pochodz─ů z I polowy XIV w. i znajduj─ů si─Ö w dokumencie ksi─ů┼╝─ůt dobrzy┼äskich Boles┼éawa i W┼éadys┼éawa z 1307 roku.
W 1497 roku cz─Ö┼Ť─ç wsi nale┼╝─ůc─ů do Mateusza Brzuskiego skonfiskowano za niestawiennictwo podczas wyprawy wojennej na Mo┼édawi─Ö. Cz─Ö┼Ť─ç t─ů otrzyma┼é Miko┼éaj Radzikowski z Radzik├│w. Oko┼éo 1564 roku cz─Ö┼Ť─ç wsi oraz karczma znajdowa┼éa si─Ö w r─Ökach Bart┼éomieja Kie┼épi┼äskiego. Pod koniec XVII w. w┼éa┼Ťci-cielami wsi byli: Dobrscy, Brzoski oraz D─ůbrowski. W I po┼éowie XVIII w. stanowi┼éa w┼éasno┼Ť─ç Kazimierza Ro┼Ťciszewskiego, a od 1762 roku Jana Przeciszewskiego. W 1822 roku Brzuze mia┼éo 18 dym├│w i 123 mieszka┼äc├│w. W XIX w. maj─ůtek brzuski nale┼╝a┼é kolejno do Romockich, Rutkowskich oraz Dziewa-nowskich. Ostatnim w┼éa┼Ťcicielem by┼é Edmund Szatkowski.
Ciekawostki krajoznawcze: park podworski, krajobrazowy z drugiej II XIX w., jezioro Brzuskie, z nie zadrzewionymi brzegami, posiada powierzchni─Ö 17 ha oraz max. g┼é─Öboko┼Ť─ç 8 m, kapliczka przydro┼╝na kamienna z ┼╝eliwnym krzy┼╝em z 1901roku. Dojazd – PKS.
1.5 km Piskorczyn – wie┼Ť w gm. Brzuze, wymieniana w po┼éowie XVI w. jako w┼éasno┼Ť─ç Piskorskich herbu Do┼é─Öga. W 1673 roku w┼éasno┼Ť─ç szlachecka m.in. Tadajewskich, Borowskiego i Ro┼Ťciszewskiego. ┬áW 1747 roku nale┼╝a┼éa do Jana Ostrowskiego, po kt├│rym dziedziczy┼é syn Franciszek. Oko┼éo 1822 roku we wsi by┼éo 15 dym├│w zamieszka┼éych przez 155 mieszka┼äc├│w. W XIX w. maj─ůtek piskorczy┼äski posiadali Ostrowscy. Ostatnimi w┼éa┼Ťcicielami byli ┼Üledzianowski i Marcinkowski. Pod koniec XIX wieku maj─ůtek obejmowa┼é: Piskorczyn, Nowiny i Arturowizn─Ö i liczy┼é ok. 125 ha powierzchni.
Ciekawostki krajoznawcze: dw├│r z prze┼éomu XIX i XX w. w otoczeniu niewielkiego parku, kapliczka przydro┼╝na tzw. Bo┼╝─ů M─Öka z XX w.
Dojazd – PKS.
3.5 km Ugoszcz – wie┼Ť w gm. Brzuze. Wzmiankowana historycznie w 1418 roku przy okazji sporu prowadzonego przez Miko-┼éaja Ugoskiego. Do Ugoskich wie┼Ť nale┼╝a┼éa r├│wnie┼╝ w XVI w. W ko┼äcu XVII w. by┼éa w┼éasno┼Ťci─ů Pieg┼éowskiego i Radziems-kiej, a nast─Öpnie Zieli┼äskich. To tu w maj─ůtku nale┼╝─ůcym do brata Jana Zieli┼äskiego ukrywa┼é si─Ö w czasie wojny p├│┼énocnej arcybiskup Iwowski Konstanty Zieli┼äski herbu ┼Üwinka. Arcybiskup by┼é poszukiwany za to, ┼╝e 4 pa┼║dziernika ┬á1704 roku koronowa┼é w Warszawie Stanis┼éawa Leszczy┼äskiego na kr├│la Polski. W 1796 roku Jadwiga Zieli┼äska sprzeda┼éa dobra ugoskie Ludwikowi Borzewskiemu. Od tego czasu do 1939 roku maj─ůtek znajdowa┼é si─Ö w r─Ökach Borzewskich herbu Lubicz. Oko┼éo 1827 roku znajdowa┼éy si─Ö we wsi 33 domy zamieszka┼ée przez 349 mieszka┼äc├│w. W 1877 roku dobra ugoskie obejmowa┼éy Ugoszcz, Dabr├│wk─Ö i Julianowo. Podczas wojny bolszewicko polskiej w 1920 roku w obronie swojego maj─ůtku zgin─ů┼é Antoni Borzewski, po kt├│rym maj─ůtek odziedziczy┼éa ┼╝ona Helena.
Ciekawostki krajoznawcze: eklektyczny pa┼éac z II po┼éowy XIX w., w kt├│rym obecnie ma siedziba Dom Pomocy Spo┼éecznej ,,Kombatant”, zesp├│┼é obiekt├│w pofolwarcznych z II po┼éowy XIX w., park pa┼éacowy, krajobrazowy z XIX w. rozci─ůgaj─ůcy si─Ö do jeziora Ugoskiego, jezioro Ugoskie posiadaj─ůce 23 ha powierzchni i max. g┼é─Öboko┼Ť─ç ok. 2 m. W latach 1824-1825 w pa┼éacu koncertowa┼é m┼éody Fryderyk Chopin, kt├│ry wymieni┼é wie┼Ť w swojej korespondencji.
Dojazd – PKS.
5.5 km Julianowo – wie┼Ť w gm. Brzuze. Folwark julianowski zosta┼é za┼éo┼╝ony na pocz─ůtku lat 30-tych XIX w. przez Antoniego Brzeskiego z Ugoszcza. Do czasu wybuchu II wojny ┼Ťwiatowej nale┼╝a┼é do d├│br Ugoszcz. Ciekawostki krajoznawcze: kapliczka przydro┼╝na, kamienna z ┼╝eliwnym krzy┼╝em z 1904r. ┬áDojazd – PKS.
7.5 km Okonin – wie┼Ť w gm. Brzuze. Osada wymieniana w XVI w. jako nale┼╝─ůca do Jakuba Oko┼äskiego herbu Na┼é─Öcz. W latach 1543-1547 nale┼╝a┼éa do 5 syn├│w Oko┼äskiego. Jako w┼éa┼Ťciciele cz─Ö┼Ťci wsi s─ů jeszcze notowani w ko┼äcu XVII w. W 1748 roku w┼éa┼Ťcicielem jest Micha┼é Mazowiecki herbu Do┼é─Öga, w 1775 roku Jan Pl─ůskowski, a w 1789 roku Franciszek Kozicki. Od 1796 roku nale┼╝a┼éa do Borzewskich z Ugoszcza. Ciekawostki krajoznawcze: jezioro Okonin o powierzchni ok. 10 ha, cmentarz ewangelicki z XIXw., w cz─Ö┼Ťci po┼éudniowej wsi strefa obszaru chronionego krajobrazu ,,Drumliny Zb├│je┼äskie”. Dojazd – PKS.
9.0 km Obory wie┼Ť w gm. Zb├│jno. Osada wzmiankowana w 1502 roku jako w┼éasno┼Ť─ç szlachecka. Od polowy XVI w. nale-┼╝a┼éa do rodziny ┼üochockich. Na pocz─ůtku XVIII w. (1605 r.) posiadaczem Ob├│r by┼é ┼üukasz Rudzowski z Murzynowa, kt├│ry wraz z ma┼é┼╝onk─ů Ann─ů postanowili ufundowa─ç na g├│rze Grodzisko ko┼Ťci├│┼é z klasztorem dla karmelitow trzewiczkowych. W 1612 roku ┼üukasz Rudzowski zmar┼é i wkr├│tce te┼╝ sp┼éon─ů┼é drewniany ko┼Ťci├│┼é. Ponownie ko┼Ťci├│┼é wzniesiono w latach 1617-1618, te┼╝ jako drewniany. Stopniowo od 1642 roku drewniany ko┼Ťci├│┼é zast─Öpowano budowl─ů mu-rowan─ů. R├│wnocze┼Ťnie z ufundowaniem klasztoru ma┼é┼╝e┼ästwo Rudzowskich po swojej ┼Ťmierci zapisa┼éo wie┼Ť i najbli┼╝sz─ů okolic─Ö karmelitanom. W ko┼äcu XVIII w. dobra klasztorne obejmowa┼éy: Obory, G┼é─Öboczek, Rochal, Rudziska oraz Stalmierz.
Ciekawostki krajoznawcze: barokowy ko┼Ťci├│┼é Nawiedzenia NMP, z po┼éowy XVIIw. wraz z murowanym klasztorem z I po┼éowy XVIII w. stanowi─ů obecnie znane w kraju sanktuarium Matki Boskiej Oborskiej, obok Karmelu Oborskiego wzg├│rze nazywane ,,Kalwaria” , na kt├│rym znajduje si─Ö cmentarz z ciekawymi grobowcami okolicznej szlachty oraz pi─Ötrowymi katakumbami, w kt├│rych znajduj─ů si─Ö r├│wnie┼╝ szcz─ůtki okolicznej szlachty. Na cmentarzu wznosz─ů si─Ö r├│wnie┼╝ kaplice rodzinne: Borzewskich, Engestrom├│w oraz Barthel├│w, jezioro Oborskie posiada oko┼éo 57 ha, powierzchni oraz max. g┼é─Öboko┼Ť─ç 4m. Dojazd – PKS.
13.0 km Jezioro Parowskie – o powierzchni oko┼éo 7 ha. Ciekawostki krajoznawcze: oko┼éo 700 metr├│w na wsch├│d od jeziora Parowskiego nad brzegiem jeziora Kocio┼é jest zlokalizowane grodzisko wczesno┼Ťredniowieczne, kt├│re by┼éo zamieszka┼ée w XI-XII w. Wa┼éy grodziska o wysoko┼Ťci do 2,5 km s─ů dobrze zachowane.
15.0 km Radzynek – wie┼Ť w gm. Brzuze. W I po┼éowie XVI w. nale┼╝a┼éa do Radzy┼äskich. W 1673 roku stanowi┼éa w┼éasno┼Ť─ç Kaweckiego i Cetkowskiego. Cetkowski i Makomaski s─ů w┼éa┼Ťcicielami maj─ůtku radzy┼äskiego w 1775 roku. Od 1789 roku posiadaczem wsi zosta┼é Ludwik Przeciszewski, a od 1808 roku Franciszek Romocki. W 1822 roku by┼éo tam 12 dym├│w zamieszka┼éych przez 112 mieszka┼äc├│w. Oko┼éo po┼éowy XIX w. zosta┼é we wsi wzniesiony szachulcowy dw├│r, kt├│ry spali┼é si─Ö w 1945 roku. Po Romockich kolejnymi w┼éa┼Ťcicielami maj─ůtku byli Rutkowscy, do 1912 roku. Ostatnimi w┼éa┼Ťcicielami dworu i maj─ůtku by┼éa ┼╝ydowska rodzina Kohn├│w (Cohn├│w). Ciekawostki krajoznawcze: park podworski z II po┼éowy XIX w. usytuowany przy Szkole Podstawowej wzniesionej w miejscu dawnego dworu. W parku 17 gatunk├│w drzew i krzew├│w, krzy┼╝ przydro┼╝ny z figura Matki Boskiej z XX w. Dojazd – PKS.
16.5 km Jezioro ┼╗alskie Du┼╝e (Wielgie) – o powierzchni oko┼éo 163 ha i max. g┼é─Öboko┼Ťci 17 m
18.0 km ┼╗ale – wie┼Ť w gm. Brzuze. Po raz pierwszy wymieniona w 1252 roku przy okazji zamiany dokonanej pomi─Ödzy ry-cerzem Piotrkiem ┼Üwi─Ötos┼éawiem i ksi─Öciem kujawskim Kazimierzem. Piotrek otrzyma┼é w├│wczas ┼╗ale wraz z 7 jeziorami. W 1324 roku krzy┼╝acy zniszczyli gr├│d obronny w ┼╗alem, kt├│ry nie zosta┼é ju┼╝ odbudowany. Z 1497 roku jest wiadomo┼Ť─ç o parafii ┼╝elskiej i plebanie Miko┼éaju, a w 1502 roku wzmianka o drewnianym ko┼Ťciele ┼Ťw. Wojciecha. ┼╗ale by┼éo gniazdem rodzinnym ┼╗elskich, kt├│rych widzimy tu jeszcze u schy┼éku XVII w. W XVIII wieku wie┼Ť nale┼╝a┼éa m.in. do Mossakowskich, Or┼éowskich i Gockowskich. W ko┼äcu XIX w. maj─ůtek ┼╝elski przeszed┼é do Che┼émickich. W latach 1564, 1789 i 1940 by┼é wzmiankowany m┼éyn wodny w ┼╗alem nap─Ödzany wodami Ru┼║ca. W 1827 roku we wsi by┼éo 27 dom├│w, w kt├│rych ┼╝y┼éo 258 mieszka┼äc├│w. Ostatnimi w┼éa┼Ťcicielami maj─ůtku w ┼╗alem byli ks. Teodor Matuszczyk i Henryk Radaszkiewicz.

Ciekawostki krajoznawcze: ko┼Ťci├│┼é parafialny ┼Ťw. Anny, murowany, wzniesiony w latach 1930-1935 wg projektu arch. Jaros┼éawa Wojciechowskiego ┬á; nad jeziorem Kopiec grodzisko wczesno┼Ťredniowieczne zasiedlone w XII-XIII w. ┬áNa majdanie grodziska w po┼éowie XVI w. ├│wcze┼Ťni w┼éa┼Ťciciele ┼╗elscy wznie┼Ťli murowan─ů budowl─Ö obronna, kt├│rej ┼Ťlady w postaci od┼éamk├│w ceg┼éy gotyckiej potwierdzi┼éa podczas bada┼ä archeologicznych w 1969 roku ┬áJ. Chudziakowa; cmentarz katolicki z II po┼éowy XIX w. oraz jezioro Kopiec o powierzchni ponad 15 ha i max. g┼é─Öboko┼Ťci 9 m. Dojazd – PKS.

19.5 km Jezioro Bobrowiec – o powierzchni oko┼éo 6 ha.

 Kaplica i tzw. Kalwaria w Studziance, fot. P. Siemi─ůtkowski20.5 km Studzianka – osada w gm. Brzuze powsta┼éa w XVIII w., na gruntach wsi Kleszczyn. Na pocz─ůtku XVIII w. zos-ta┼éa tu zbudowana drewniana kaplica przez Franciszka Dzia┼éowskiego. Oko┼éo 1725 roku Pustelni─Ö (tak nazwano zabudo-wanie przy kapliczce) zamieszkiwa┼éo 3 pustelnik├│w. Biskup p┼éocki Aleksander Stanis┼éaw Kostka zatwierdzi┼é kultMatki Boskiej Studziennej. Oko┼éo 1780 roku podczas wizytacji biskupiej zapisano, ┼╝e ÔÇ×… kapliczka ┬áPrzenaj┼Ťwi─Ötszej Marii Panny w Studziance zosta┼éa wybudowana za ofiary uzyskane przez pustelnika…”. W 1817 roku nabo┼╝e┼ästwa w kaplicy odbywa┼éy si─Ö 2 razy w roku. W 1907 roku proboszcz ┼╝elski upo-rz─ůdkowa┼é otoczenie kaplicy i cudownego ┼║r├│d┼éa. Ciekawostki krajoznawcze: kaplica p.w. Naj┼Ťwi─Ötszej Marii Panny (tak┼╝e: Matki Boskiej Studziannej i ┼Ťw. Jakuba) wzniesiona oko┼éo 1720 roku. Odnowiona w 1820 roku, rozbudowana w 1907 roku; na cudownym ┼║r├│de┼éku wznosi si─Ö kapliczka nazywana Kalwari─ů z 1907 roku. Na parterze kapliczki ocembrowana studzienka; obok ko┼Ťci├│┼éka starodrzew, kt├│rego 5 lip, 23 graby i wierzba obj─Öte s─ů ochron─ů przyrody w formie pomnika przyrody; na obszarze wsi Kleszczyn ┼║r├│d┼éo ,,Studzianka” daj─ůce pocz─ůtek strumieniowi zasilaj─ůcemu jezioro Kleszczy┼äskie; jezioro Klesz-czy┼äskie posiada powierzchni─Ö 72 ha i max g┼é─Öboko┼Ť─ç 11 m; na p├│┼éwyspie jeziora zlokalizowane jest grodzisko ┼Ťredniowieczne zamieszka┼ée w XV-XVI; nad jeziorem cmentarz ewangelicki z II po┼éowy XVIII w. z tumbami ce-mentowymi.

Tablica pami─ůtkowa na cmentarzu ewangelickim w Przyrowie, fot. P. Siemi─ůtkowski

21.5 km Przyrowa – Mo┼Ťciska – wie┼Ť w gm. Brzuze. Osada powsta┼éa w XVIII w. W 1822 roku by┼éy tu 3 dymy i 15 miesz-ka┼äc├│w. Wie┼Ť w XIX w. zasiedlona przez kolonist├│w niemieckich, kt├│rzy wznie┼Ťli po I wojnie ┼Ťwiatowej kaplic─Ö ewan-gelick─ů. Ciekawostki krajoznawcze: cmentarz ewangelicki z II po┼éowy XVIII w. z kilkoma tumbami; jezioro Ostrowite posiadaj─ůce 46 ha powierzchni i max. g┼é─Öboko┼Ť─ç 13 m.; na zachodnim brzegu jeziora zlokalizowane jest grodzisko o lokalnej nazwie “Szaniec” zamieszka┼ée w XI-XII w., zniszczone przez usypan─ů grobl─Ö.

24.0 km Ostrowite – wie┼Ť w gm. Brzuze. Wie┼Ť wymieniana w 1497 roku, po┼éow─Ö kt├│rej otrzyma┼é Jan Firlej w ramach konfiskaty maj─ůtku Ders┼éawa Ostrowickiego za niestawienie si─Ö na wypraw─Ö wojenn─ů do Mo┼édawii. W II po┼éowie XVI.w. wie┼Ť stanowi┼éa w┼éasno┼Ť─ç Ostrowickich i Sumi┼äskich. W 1789 roku w Ostrowitem by┼éy 4 dzia┼éy szlacheckie nale┼╝─ůce do: Gniazdowskich, Zglinickiego oraz Chlebowskiego, a w I po┼éowie 3 dzia┼éy nale┼╝─ůce do: W┼éadys┼éawa Gniazdowskiego oraz Jakuba i Wiktorii Ro┼Ťciszewskich. Od 1846 roku ca┼éo┼Ť─ç maj─ůtku znalaz┼éa si─Ö w r─Ökach Micha┼éa Cissowskiego. W II po┼éowie XIX w. oraz do pocz─ůtku XX w. w┼éa┼Ťciciele maj─ůtku zmieniali si─Ö wielokrotnie. Ostatnimi w┼éa┼Ťcicielami do II wojny ┼Ťwiatowej byli Boles┼éaw P┼éoski oraz Krzymuscy. W 1822 roku wie┼Ť liczy┼éa 18 dym├│w, w kt├│rych mieszka┼éo 145 miesz-ka┼äc├│w. W 1900 roku okoliczni ziemianie za┼éo┼╝yli Towarzystwo Cukrowni Akcyjnej ,,Ostrowite” rozpoczynaj─ůc budow─Ö cukrowni, kt├│r─ů wzniesiono do 1908 roku. Przy cukrowni pobudowano du┼╝y budynek dyrekcji w 1909 roku i za┼éo┼╝ono park. W latach 1925-1926 uruchomiono na potrzeby cukrowni dwie linie kolejki w─ůskotorowej Ostrowite-Wojnowo i Ostrowite – Brodnica. (cukrownia zosta┼éa rozebrania kilka lat temu – dop. red.)

Ciekawostki krajoznawcze: kaplica p.w. Naj┼Ťwi─Ötszego Serca Pana Jezusa, wzniesiona w latach 1929-1930 przez arch. Antoniego Dygata ku czci Antoniego Borzewskiego ziemianina z Ugoszcza, kt├│ry w obro-nie rodzinnego maj─ůtku zgina┼é w dniu 16 sierpnia 1920 roku z rak bolszewik├│w; dw├│r murowany z ko┼äca XIX wieku, wok├│┼é kt├│rego park krajobrazowy z pocz─ůtku XX w.; zabytkowy zesp├│┼é cukrowni z lat 1900-1922 i eksponatem lokomotywy w─ůskotorowej; ┬ádawny zajazd przydro┼╝ny z II po┼éowy XIX w.; park przy cukrowni z pocz─ůtk├│w XX w., w kt├│rym wyst─Öpuje 51 gatunk├│w drzew i krzew├│w; kapliczki przydro┼╝ne z XXw, w tym jedna kamienna przy drodze do Tr─ůbina z 1907r.. Dojazd – PKS.

29.0 km Gulbiny – wie┼Ť w gm. Brzuze. Wie┼Ť wymieniono w 1452roku przy okazji sporu o s─ůsiedni─ů wie┼Ť i jez. D┼éugie, jaki prowadzi┼é ├│wczesny w┼éa┼Ťciciel – Andrzej z Rembielina. W 1510 roku ┬áwzmiankowana jest parafia w Gulbinach. Oko┼éo 1564 roku wie┼Ť stanowi┼éa w┼éasno┼Ť─ç Bali┼äskich i Sierakowskiego. Podczas wojen szwedzko-polskich zosta┼é zniszczony ko┼Ťci├│┼é, kt├│ry nie naprawiany w ko┼äcu si─Ö zawali┼é. Od 1673 roku maj─ůtek gulbi┼äski nale┼╝a┼é do Jakuba Rokitnickiego herbu Prawdzic, po kt├│rego ┼Ťmierci przej─ů┼é dobra syn Jan. W dalszej kolejno┼Ťci maj─ůtek nale┼╝a┼é do Nicborskiego, Orsettiego, a od 1789 roku dobra przesz┼éy do Ignacego Piwnickiego. W 1827 roku we wsi by┼éo 27 dom├│w (dym├│w) i 1231 mieszka┼äc├│w. Piwniccy posiadali dobra gulbi┼äskie do 1925 roku. W okresie wakacji 1824-1825 w Gulbinach przebywa┼é m┼éody Fryderyk Chopin, kt├│ry by┼é go┼Ťciem Alojzego Piwnickiego. W po┼éowie XIX wieku dobra gulbi┼äskie obejmowa┼éy: Gulbiny, folwark ┼ü─ůczonek oraz m┼éyn wodny nad jeziorem D┼éugim. W 1922 roku c├│rka Mariana Piwnickiego Helena wysz┼éa za m─ů┼╝ za Boles┼éawa Brzezickiego herbu T─Öpy Top├│r. Od 1925 roku Brzeziccy stali si─Ö w┼éa┼Ťcicielami maj─ůtku do czasu wybuchu II wojny ┼Ťwiatowej. W 1939 roku podczas balu w pa┼éacu przebywa┼é w nim na zaproszenie w┼éa┼Ťcicieli gen. W┼éadys┼éaw Anders.

Ciekawostki krajoznawcze: park podworski za┼éo┼╝ony w I po┼éowie XIX w. przez Alojzego Piwnickiego, w kt├│rym wyr├│┼╝-niono 21 gatunk├│w drzew i krzew├│w; jez. D┼éugie posiadaj─ůce powierzchni─Ö ok. 109 ha oraz max. g┼é─Öboko┼Ť─ç 18 m., kapliczka przydro┼╝na z XIX w. Dojazd – PKS.

32.0 km Tr─ůbin – wie┼Ť w gm. Brzuze. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1348 roku kiedy to arcybiskup gnie┼║nie┼äski Jaros┼éaw przy rozstrzygni─Öciu sporu przyzna┼é Tr─ůbin i Ru┼╝e wraz z przyleg┼éo┼Ťciami biskupowi p┼éockiemu Klemensowi. W 1453 roku zosta┼é wymieniony pleban tr─ůbi┼äski Wojciech. W 1564 roku wie┼Ť nadal nale┼╝a┼éa do biskup├│w p┼éockich. Pod koniec XVI w. drewniany ko┼Ťci├│┼é pw. Wszystkich ┼Üwi─Ötych znajdowa┼é si─Ö w dobrym stanie, a jego proboszczem by┼éStanis┼éaw ┼╗├│rawski. W 1628 roku ko┼Ťci├│┼é zosta┼é znisz-czony przez wojska szwedzkie tak samo jak ca-┼éa wie┼Ť. W II po┼éowie XVII w. Tr─ůbin by┼é w┼éasno┼Ťci─ů biskupia do 1796 roku czyli do czasu sekularyzacji maj─ůtku ko┼Ťcielnego, w tym czasie dobra tr─ůbi┼äskie by┼éy wydzier┼╝awiane m.in. Tomaszowi Murzynows-kiemu w 1732 roku; Piotrowi Sumi┼äskiemu do ko┼äca XVIII w. W latach 1807-1813 w┼éa┼Ťcicielem d├│br Tr─ů-bin by┼é marsza┼éek francuski Andre Massena, kt├│ry otrzyma┼é je z nadania Napoleona I Bonapartego.

Oko┼éo 1822 roku wie┼Ť posiada┼éa 47 dym├│w i 301 mieszka┼äc├│w, ├│wczesny maj─ůtek tr─ůbi┼äski opr├│cz area┼éu uprawnego posiada┼é murowany dw├│r, ┼Ťpichlerz, gorzelni─Ö, obory dla byd┼éa, stajnie dla koni oraz browar. W 1836 roku car Miko┼éaj I nada┼é dobra tr─ůbi┼äskie oficerowi rosyjskiemu pu┼ékownikowi Demetriuszowi W┼éasowowi. W r─Ökach Rosjan maj─ůtek znajdowa┼é si─Ö do wybuchu I wojny ┼Ťwiatowej. Okres mi─Ödzywojenny dla maj─ůtku by┼é czasem powolnej parcelacji.

Ciekawostki krajoznawcze: ko┼Ťci├│┼é ┼Ťw. Antoniego, wzniesiony w latach 1878 1881z ceg┼éy przez ks. Antoniego Ko┼éakowskiego; przy ko┼Ťciele wolnostoj─ůca dzwonnica ceglana z 1891 roku; cmentarz katolicki ┬áza┼éo┼╝ony w II po┼éowie XIX w. z ciekawymi grobowcami Piwnickich, Abczy┼äskich, Ro┼Ťciszewskiej i Koskowskiego; skupienie buka w ilo┼Ťci 20 sztuk o wysoko┼Ťci 18-24 m i pier┼Ťnicy 174-213 cm (pomnik przyrody); jez. Tr─ůbin posiada powierzchni─Ö 49 ha i max. g┼é─Öboko┼Ť─ç 16 m.; przy Tr─ůbinie-Rumunkach pozosta┼éo┼Ťci cmentarza ewangelickiego z XIXw.Dojazd – PKS.

Autor tekstu i zdj─Ö─ç – Henryk Mi┼éoszewski

Znakowany turystyczny szlak pieszy w kolorze zielonym, z przebiegiem j/w zosta┼é wyznaczony w terenie przez dzia┼éaczy spo┼éecznych z Odzia┼éu Miejskiego PTTK im. Mariana Sydowa w Toruniu, kt├│ry jest administratorem szlaku i posiada pe┼éne prawa autorskie zwi─ůzane ze szlakiem (przebieg trasy, kilometra┼╝, kod szlaku, symbolika, nazwa i opis krajoznawczy)

Trasy w okolicy

Kategorie

Rodzaje szlaku: Szlak pieszy (znakowany). Miejscowo┼Ťci: Brzuze i .Tr─ůbin. Regiony: Golubsko-Dobrzy┼äski (powiat), Ziemia Che┼émi┼äska, i Ziemia Dobrzy┼äska. Wojew├│dztwa: kujawsko-pomorskie.

Ostatnia modyfikacja: 20 lutego 2017